Teoria gier to dziedzina nauki opisująca rozwiązanie sytuacji konfliktowych (spornych), w których uczestniczą podmioty podejmujące decyzje mające wpływ na ich położenie. W przestrzeni sytuacji konfliktowych zawierają się także sytuacje w których interesy graczy są wspólne (gry kooperacyne), ale ze względu na utrudnione (lub niemożliwe) porozumiewanie się, gracze muszą podejmować decyzje w oparciu o obraną strategię.

Ważnym elementem każdej gry jest fakt, że gracze podejmują decyzje racjonalne (maksymalizacja wygrane, minimalizacja przegranej).

Pomimo faktu, że Teoria Gier ma zaledwie kilkadziesiąt lat (za jej początek przyjmuje się publikacje w 1944 roku dzieła Johna von Neuman oraz Oskara Morgensterna   „The Theory of Games and Economic Behavior”), za dokonania w tej dziedzinie przyznano wiele nagród Nobla.

W Polsce jako jeden z pierwszych tą teorią zajmował Hugo Steinhaus. Jego praca „Definicje potrzebne do teorii gry i pościgu, Złota myśl Akademicka, Lwów 1928.” była jedną z pierwszych na świecie i stała się inspiracją dla świata naukowego w Polsce i zagranicy.